گونلر بئله گلیب کئچیردی. یورولانلار یوکلرین یئره قویوب گئدیردیلر. بیریسی تئز و بیریس گئج یورولوردو. دوغروسو اونلاری دا هئچ قیناماق اولمازدی آخی. اونلارداها یورولموشلار…………

بئش-اون ایل کئچدی و بیر آن میلتیمیزین وولقانی پوسگورمه یه باشلادی. بو میلته نه اولموشدو. دونه نه کیمی اویرنجی لرده ن اوزاق دوروردو آما بو گون او، اویرنجی سی نی باغرینا باسیردی. او آرتیق ایللر اونجه ده ن اویرنجی سینین حق باغیرتیسینی دویموشدو. اویرنجی لر له ال اله وئرمیشدی تا اونودولموش کیم لیگینه صاحیب دورا. بو ملت داها او میلت دئییل دیر. خیابانلارا چیخیب جانینی آذربایجانا قوربان وئرمه گه گلمیشدی. او آرتیق من لیگین تانیمیشدی و اونا صاحیب چیخماق ایسته ییردی. او سس له ییردی ” هارای هارای من تورکم” . بو گون او تورکلوگونه گووه نیردی. دئمک چکیلن زحمت لر هدر اولمامیش دیر. ملتیمیز آرتیق یولونو تاپمیشدی. اونون باغیرتی لاری دونیانی سس لندرمیشدی. داها آرتیق گونئی آذربایجان هاری ینی هر کس دینله مه گه باشلامیشدی. داها بو سسی بوغامازلار. داها بو سس باتماز. داها بو ملیتی دوردورامازلار. بو ملته عشق اولسون………

آتیلا موغانلی

فردوسي يكي از بنيانگذاران 

شوونيزم در ايران است.

 فردوسي يكي از بنيانگذاران شوونيزم در ايران است و شاهنامه او قرنهاست كه در جهت كوبيدن ملل غير فارس بكار مي رود . در مورد سروده شدن شاهنامه بعضي ها مي گويند قرار بود فردوسي شاهنامه را از قرار بيتي يك دينار براي سلطان محمود ترك غزنوي به رشته نظم در آورد . فردوسي بعد از سرودن شصت هزار بيت چون عوض دينار ( طلا ) ، درهم ( نقره ) ، گرفت از صله محمودي دلتنگ شد . سلطان از رفتار او غضبناك گرديده دستور بازداشت او را صادر كرد .

"فصيحي" در كتاب خود بنام مجمل فصيحي « اشاره اي دارد كه وقتي سلطان محمود ميخواست براي قضاي حاجت به دست شويي رود فردوسي [‌ دم مستراح ] روي پاي سلطان افتاد و تضرع نمود . سلطان كمي آرام شد . »   ( 1 )

بعد از مرگ فردوسي نيز يكي از دانشمندان عصر بنام ابولقاسم كرگاني كه  مي دانست فردوسي :

به مدح گبركان عمري به سر برد          چو وقت رفتن آمد بي خبر مرد   ( 2 )

به نوشته نظامي عروضي جلوي  تابوت فردوسي را گرفت و « گفت من رها نكنم تا جنازه او در گورستان مسلمانان برند كه او رافضي بود و هر چند مردمان بگفتند با آن دانشمند در نگرفت »   ( 3 )

  « زين العابدين شيرواني » در" رياض الساحه" ، مي گويد : « شيخ ابولقاسم كورگاني قدس سره بر جنازه حكيم فردوسي نماز نكرده كه او عمر عزيز خود را در مدح محبوس صرف نموده » است   ( 4 )

بالا خره چون مسلمانان نگذاشتند نعش  فردوسي را در گورستان مسلمانان دفن كنند او را در ملك خود دفن كردند .

در سال 1306 شمسي مطابق با 1927 ميلادي كه شمشير و شوشكاي قزاقي   رضا خاني از چپ و راست مي بريد تصميم گرفته  شد براي فردوسي مقبره اي ساخته شود . گور فردوسي قبلاً توسط چند مستشرق فرانسوي كشف شده بود . !! ماجراي كشف قبر فردوسي خيلي ساده است . !! « در زماني كه آصف الدوله شيرازي والي خراسان بود چند نفر مستشرق فرانسوي [ !! ] به طوس آمده از روي آثار تاريخي [ !! ] تشخيص دادند كه تپه [ !! ] بر آمده وسط باغ قائم مقام ، جاي مقبره فردوسي است [ !! ] لهذا آصف الدوله دو اطاق خشت و گلي براي عمليات ساخت كه بعد تركيب ساختمان مقبره فردوسي را بدهد ، درين ضمن از حكومت افتاد و آنجا هم به حال خود ماند »   ( 5 )

گور فردوسي كه به همين سادگي با گمانه زني چند مستشرق فرانسوي با ديدن يك تپه برآمده !! در وسط باغ قائم مقام كشف و به دولت ايران دو قبضه تحويل شده بود نياز به تعميرات اساسي داشت و بدين جهت در 29 تير مجلس شوراي ملي دستور داد از محل صرفه جوئي بودجه مجلس بيست هزار تومان براي مقبره فردوسي اعتبار اختصاص دهد ولي « متدرجاً معلوم شد مطابق نقشه اي كه در نظر گرفته اند 60 هزار تومان تمام مي شود »   ( 6 )

كش و قوس دولت با مجلس شوراي ملي ادامه داشت و پشت سر هم بودجه براي ساختن مقبره فردوسي در خواست مي شد . متولي ساخت مقبره « اسدي »  ( مصباح السلطنه ) نايب التوليه

 آستان قدس رضوي بود . اين شخص كه پدر زن پسر فروغي نخست وزير فراماسون رضا خاني بود عوض رسيدگي به امورات « آستان قدس » بيشتر به مسائل « آستان غير قدس » !! يعني بر پايي مقبره فردوسي مشغول بود .

در تاريخ 17 خرداد 1309 مطابق با 1930 لايحه ديگري براي تأمين بودجه مقبره به مجلس برده شد كه اين بار با مخالفت جدي آقاي فيروز آبادي روبرو شد . او در مخالفت با اين بودجه خواستن هاي مكرر گفت : « فردوسي اشعاري گفته ، ملت هم در مقابل قدرداني كرده ، شايد هفتاد ــ هشتاد هزار تومان تا بحال خرج مقبره اش شده باشد . باز هم سزاوار است با اينهمه مخارج ضروري كه ما داريم اين نوع مخارج را متحمل شويم ؟ اگر از اين پول يك كارخانه داير بشود بهتر است يا خرج مقبره فردوسي بشود ؟ تا بحال صد هزار تومان خرج شده باز هم اجازه اعتبار ميخواهند ؟ » ( 7 )

فردوسي براي بعضي ها بقدري « بت » شده بود كه « بت پرستان " حتي حاضر بودند به خاطر فردوسي رشوه گرفته !! و رشوه گرفته شده را در پي بناي مقبره فردوسي كار سازي نمايند بطوريكه جريان يكي از اين  رشوه خواريها به روزنامه ها نيز كشيد . روزنامه اطلاعات مورخه 25 شهريور 1309 مطابق با 1927 ميلادي  مي نويسد :

« هفته گذشته يكي از آقايان منتظر الوكاله [ واژه جالبي است . عوض اينكه مردم انتخات كنند آنزمان دولت انتخات كرده به مجلس كه  نامش را رضا خان « طويله » گذاشته بود مي فرستاد ] ... به تصور اينكه احراز مقام نمايندگي را با تشبث و رشوه مي توان بدست آورده مبلغ دو هزار و پانصد تومان [ شايد به پول امروزي 25 ميليون تومان ] به وسيله شخص ديگري براي آقاي تيمور تاش وزير دربار ارسال مي دارد . آقاي وزير دربار بدواً از اين رويه و طرز فكر ، فوق العاده متغير و عصباني شده و با تشدد و تغيير زيادي پول را براي صاحبش بر ميگردانند .  

 فرداي آن روز فكر جديدي براي ايشان پيدا مي شود به اين ترتيب : به شخصي كه حامل وجه مزبور بوده اطلاع ميدهند كه وجه را بياوريد ، قبول مي كنم . شخص مزبور فردا صبح وجه را با عجله تمام آورده تحويل مي دهد ، در همان ساعت بجاي تلگرافي كه بخيال آقاي منتظر الوكايه بايد براي كمك و مساعدت او مخابره شود ، تلگرافي حاضر بوده و به ايالت خراسان مخابره مي شود . تقريباً به اين مضمون : « ايالت خراسان ... آقاي ... مبلغ دو هزار تومان به عنوان رشوه براي من فرستاده است كه نسبت به او كمك شود ، اين پول خيلي به موقع است كه صرف تعمير مقبره فردوسي ، كه مبلغي كسر دارد بشود »   ( 8 )

البته اين مشتي از خروار است كه پولهايي بعنوان تحفه و هديه و رشوه به جناب آقاي تيمور تاش ــ وزير دربار رضا خان ــ تقديم مي شد و ايشان نيز پولهاي كم مبلغ را براي اثبات صداقت خويش چنين در بوق و كرناي تبليغات مي انداخت والا جريان رشوه هاي 9 هزار ليره اي از حاجي امين ، داخل در اين بوق و كرنا نبود و بدين جهت نيز پس از رو شدن دستاويزي گرديد كه بخاطر آن تيمور تاش به پنج سال زندان و پرداخت 9 هزار ليره و دويست هزار ريال جريمه در دادگاه محكوم شده و به زندان رفته و عاقبت با آمپول هواي تزريقي توسط پزشك احمدي به جايگاه از پيش تعين شده خود در آن جهان فرستاده شد.

 مسئله ساختن مقبره براي فردوسي در اثر تبليغات شوونيست هاي رضا خاني بقدري اوج گرفته بود كه حتي كار به  چاپ « بليط هاي بخت آزمايي » نيز كشيد و  " بليط هايي براي تكميل ساختمان آرامگاه فردوسي چاپ گرديد كه بهاي آن ده ريال و بزرگترين جايزه آن بيست هزار تومان بود كه برنده آن نيز دو نفر ارمني !! تبريزي بودند كه به عللي  از پرداخت آن نيز خود داري شد . از مجموع يكصدوشصت هزار تومان حاصله هفتاد هزار تومان آن نيز براي مصرف فردوسي در نظر گرفته شد .

بالا خره مقبره فردوسي با پولهاي حلال و حرام دولت و ملت !! كه ابر و مه و خورشيد و فلك را بكار گرفته بودند ساخته شد تا « رضا خان پالاني گرجي نژاد » !! در روز 20 مهر 1313 مطابق با 1936 ميلادي قيچي طلا ! را از سيني مرمري ! برداشته و در حاليكه نشئه ترياك كشيده از وجناتش مي باريد با شادي و شنگولي خاص نوار سه رنگ را بريده و آرامگاه فردوسي را افتتاح نمايد . در حاليكه در زمان افتتاح مقبره ، تيمور تاش وزير رشوه گير رضا خان كه آنهمه براي ساختن مقبره تلاش كرده بود يك سالي بود كه توسط رضا خان كشته شده و اسدي نايب التوليه آستان قدس رضوي در انتظار مرگ بسر مي برد كه بالا خره در تير ماه 1314 ( تابستان 1935 ) طبق حكم دادگاه نظامي به اعدام محكوم و چندي بعد به پيش ديگر بازيگر مقبره فردوسي فرستاده شد .

اما سرنوشت آرتيست اصلي فيلم طولاني « وطن فروشان » يعني رضا خان تفاوتي با ساير بازيگران مقبره سازان نداشت  چه با ورود نيروهاي انگليسي و روسي از شمال و جنوب به ايران در جنگ جهاني دوم  ،انگليسها اعلام كردند همانطوريكه شاه را آورده بوديم همانطور  هم مي بريم لذا به رضا خان دستور كوچ !! دادند . وقتي رضا خان به خود آمد كه « فيلم » تمام شده بود و وقت خدا حافظي با صارم الدوله مسعود قاجار فرزند ظل السلطان در اصفهان بود . رضا خان در آخرين ديدار خود در حاليكه خود را به بغل صارم الدوله مسعود قاجار انداخته بود با آه و حسرت از گول خوردن خود توسط انگليسي ها و به « بازي » !! گرفته شدن توسط آنان با ناله جانسوز گفته بود :

« ــ مسعود ! ديدي آخر ما را گول زدند »   ( 9 )

كه جا داشت مسعود نيز بگويد آخر !! نه از اول !! از همان  زماني كه توسط اردشير جي ريبورتر جاسوس انگليسي و آيروسايد ژنرال انگليسي به خدمت انگليسها در آمدي تو را گول زده بودند . بالاخره در كرمان بود كه "سياهپوش فرمانده لشكر كرمان شرفياب و مقدار دويست لوله ترياك اعلاي ماهان  كرمان را -  كه گويا از اداره اقتصاد گرفته بود ــ در يك جعبه لفافه پيچ به عنوان هديه تقديم كرد »   ( 10 )

و او نيز به عنوان « جعبه اي كه خاك مقدس ايران را در خود دارد » !! به تبعيدگاه خود برد و بدين ترتيب با مرگ در تبعيدگاه افريقا  او نيز همچون ساير بازيگران مقبره ساز به جزاي اعمال خود رسيد و تاوان تحميق مردم را بدان صورت پس داد .

منابع :

 1ــ مجمل فصيحي ، تصيحيح محمود فرخ ، ج 2 ، ص 133 به نقل از شاهنامه آخرش خوش است ، باستاني پاريزي ، موسسه انتشارات عطائي ، تهران ، 1373 ، ص 286

2 ــ سر چشمه هاي فردوسي شناسي ، محمد امين رياحي ، موسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگي ( پژوهشگاه ) تهران ، 1372 ، ص 261

3 ــ چهار مقاله ، احمد بن عمر بن علي نظامي عروضي سمرقندي ، در حدود سال 550 هجري قمري ، باهتمام و تصحيح و مقدمه محمد قزويني ، كتابفروشي زوار ، از روي چاپ 1327 هـ . ق قاهره ، تهران ، ص 49

4 ــ رياض السياحه ، قطب العارفين مولانا ميرزا زين العابدين شيرواني ، تصحيح و مقابله مرحوم اصغر حامد رباني با مقدمه حسين بدرالدين ، انتشارات سعدي ، تهران ، ص 272

5 ــ ياداشت هاي ارباب كيخسرو شاهرخ به نقل از شاهنامه آخرش خوش است ، ص 286

6 ــ از نطق عطاء الملك روحي ، 4 تير ماه 1309 به نقل از شاهنامه آخرش خوش است ، ص 289

7ــ روزنامه اطلاعات ، مورخه 17 خرداد 1309 ، به نقل از شاهنامه ... ، ص 295

8 ــ همانجا ، همان منبع ، صص 290 ــ 289

 9 ــ رضا شاه در آينه خاطرات ، ص 343 ، به نقل از شاهنامه ... ، ص 456

10 ــ مرد امروز شماره 16 مورخ 2/2/1323 به نقل از كتاب گذشته چراغ راه آينده به نقل از شاهنامه ... ص 463

دره عميقى بین ترکان آذربایجان و روشنفکران فارس 

                            وجود دارد

خرداد امسال با وضوح تمام نشان داد كه دره عميقى ما وتمامى روشنفكران فارس را ازهم جدا ميكند. شكى نيست، مبارزه عليه دشمن مشترك زمينه هاى مشتركى فراهم سازد كه بى شك با تمام توان بايد آنها را بكارگرفت. اما آنجا كه منافع ملت آذربايجان وترك هاى ساكن در ايران مطرح مى شوداين فاصله با تمام وضوح آشكار مى شود هيچ روشنفكر و يا سياستمدار فارس حاضر نيست حتى در يك جمله كلمات آذر بايجان و آزادى را در كنار هم بياورد. ريشه آپارتايد و شونيسم در اين كشور بسيارعميقتر از آنست كه شايد برخى از هموطنان ما فكر ميكنند.

اكثريت قريب باتفاق روشنفكرفارس هرگز پايش رابه اين خطه نگذاشته است. او شايد اين سرزمين را تنها در حين سفرش به اروپا ويا آمريكا از داخل هواپيما و از ارتفاع زياد ديده باشد. پس او چگونه مى خواهد مطالبات اين مردم رادرك كند واز آنها دفاع كند.
مگر در خيزش توده اى خردادامسال چند نفر از اين روشنفكران در دفاع ازمطالبات انسانى ملت آذربايجان لب از هم گشودند.
خواستگاه هاى ما در مبارزه عليه ديكتاتورى حاكم متفاوت از روشنفكران فارس است. آنجا كه بحث مطالبات بحق ملت آذربايچان بميان ميايد، مطالباتى كه جزو اساسى ترين حقوق انسانى بشمار مى روند, آنجا ما كسى از آنها را پشت سر خود نمى بينيم.

آنها ما را بعنوان سياهى لشكر در مبارزه شان در مقابل جمهورى حاكم مى بينند. آنان به محض شنيدن كلمات آزادى وآذربايجان بلادرنگ در مقابل ما قرار ميگيرند. براى ما رهايى ازجنون حاكم تنها از طريق برابرى مطلق تمام ملتهاى ساكن ايران ومبارزه براى رهايى آنان امكان پذير است
اما آنها بدنبال بهبود و حداكثر تغيير شرايط در تهران هستند.آنها به هيچ عنوان بدنبال بهبود اوضاع در بين بقول خودشان قوميت هاى ايرانى نيستند واصلا چنين ادعايى هم ندارند.
آنان نه تنها هيچ مشكلى با اهانت ها وهتك حرمت هاى روزمره نسبت به ملت آذربايجان ندارند بلكه خود مسبب ومحرك آن نيزمى باشند. كاريكاتوركثيف روزينامه حاكميت نمونه از آن بود. زدودن آثار شومى كه آپارتايد ده ها ساله سلطنت مداران ودين مداران بر اذهان فارس انديش گذاشته است امرى بس دشوار و راهى پر سنگلاخ است. اين اماتاحدودى بر ماست تا غبارازفضابرگيريم وزمينه را براى درك مسايل ملى فراهم سازيم.
اما همواره بايد بدانيم كه ماراه رسيدن به آزادى را تنها خواهيم رفت و در نهايت در بخش هايى از آن روشنفكران فارس را رودرروى خود خواهيم داشت. كسانى كه اين واقعيت را نمى بينند مى بايد تنها سرشان از برف بيرون آورند.

آذربايجان براى پس گرفتن عزت وشرف خودبه به پا خواسته است. او درصدداست باگردنى افراشته همرديف باديگر ملل دنيا گام بردارد. در عصر جهانى شده ملت آذربايجان حق نوشتن به زبان مادريش را ندارد. آيا اين كافى نيست تا عرق شرم بر پيشانى روشنفكران تهران نشين آورد. كه تنها هم و غم شان پاسارگاد است و بزرگداشت كوروش و حفظ تماميت ارضى ديكتاتورى به هر شكل و به هر قيمت؟.

                             مقاومت عریان

منم بو ائلین مرد اوغولو  

آذربایجان مظلوم و ملت ستمدیده آن ایام غریبی را شاهد هستند

ایام غربت در وطن،  اسارت در خانه  و تحدید در قلمرو خودی.

کیست که نداند آذربایجانی در سرزمین آباء و اجدادی خود از تاریخ هزاران ساله از زبان و فرهنگ کم نظیرش بیگانه می شود

در وطن خویش همانند آوارگان زندگی می کند دارالفنونش به آتش کشیده می شود خاکهایش مصادره می شود ملیت و زبان مادریش   مورد تمسخر قرار می گیرد؛ اولادش از دستانش ربوده می شود

اما در هنگامه این غربت جانگداز، حادثه‌ای روی داد. ابتدا صدای ضجه و ناله مادری به گوش رسید غولهای بی رحم ساکتش کردند. اشک از چشمان مادر سرازیر شد چشمانش را بستند و این مادر مظلوم که زندگی‌اش در کنیزی دختری بزک کرده تباه گشته و پوسیده بود، در انتظار غرش گرگهای کوچولوی خود بود.

یکی غرید و گفت: منم بو ائلین مرد اوغولو

آن دیگری گفت: منم اؤلکه‌مین بوز قوردو

مادر کم کم اشکهایش را می‌سترد که خدمتگزاران غول،   دو فرزند دلیرش را از او دور کردند.

ایام گذشت سختی ها سپری شد صدای زوزه گرگ در گوشه کنار ایل طنین انداز شد نوکران غول قلمرو را محاصره کردند آنها همانجا ماندند اما به یکباره صدایی رساتر و زوزه های موزونتر از این سو آمد مادر یادشان داده بود:

 «هارای هارای من تورکم»

حس غریبی و غربت مادر رخت برچید و نور امید بر دل غمدیده‌اش تابید

   واکنون مزار محقر سردار مظلوم آذربایجان در انتظار گرگهای جوان و غرش دشمن شکن آنهاست 

دوستان! امسال وظیفه سنگین حضور و برگزاری و اداره مراسم بزرگداشت ستارخان بر عهده طبقه ای دیگر و جوانهاییست که تازه به بلوغ رسیده اند.

 تنی چند از دوستان گرفتار غولند و مادر نیز به زخمیها اجازه حضور نمی دهد  آفرین بر گرگهای جوان،  خدا به همراهتان.

  آذربایجانین بیر یارالی بالاسی

تولد، واژه اي آشنا ولي مبهم، آغاز يک زندگي و اميدي براي زيستن. هر کودکي که تازه متولد مي شود براي زنده ماندن به غذا و مراقبت نياز دارد مادري که نيازهاي اوليه او را تامين کند و يک خانواده که در آن رشد کند و تربيت شود. احتياج به يک جامعه سالم دارد تا بتواند در آن مراحل زندگاني اش را طي کند اين ها همه نيازهاي اوليه لازم و نه کافي براي شروع ادامه يک زندگي است، يک نياز مهم و حساس که کمتر به آن توجه مي شود و اتفاقا انسان از آن لحاظ بيشتر لطمه مي بيند هويت است، جواب اين پرسش است که من کيستم؟ از کجايم و به کجايم؟ انسان با ديدن يک درخت به اين فکر مي افتد که اين درخت ريشه دارد ريشه در خاک و باز مي پرسد من کيستم؟ به اين پرسشها بايد جواب داد اورا بايد با تاريخ اش با اجدادش آشنا کرد بزرگترين دارايي انسان هويت اش است و هويت است که به او روش و جهت زندگي خواهيد بخشيد به او اراده زيستن و اميد حفظ و صيانت فرهنگش و انتقال آن به آيندگانش را خواهد داد. همچنين بزرگترين هدف استعمارگران براي تسخير انسان و بردگي کشيدن او جدا ساختن او از فرهنگ اش است زيرا در اين صورت آمادگي پذيرش استعمار را با آغوش باز خواهد داشت!

ما در اينجا اجمالا سرنوشت کودک متولد شده در يک خانواده غيرفارس(ترک) را دنبال مي کنيم. خانواده او پس از تولد کودک شادمانند و خدا را شکرگزار، او دوران کودکي تا 7 سالگي را در خانه سپري مي کند با  آداب و و رسوم ترکي و با زبان ترکي آشنا مي شود شبها با قصه ها و داستانهاي ترکي به خواب رفته و روزهايشان را با بازي هاي محلي به شب مي رساند کودک معصوم غافل از اينکه چه سرنوشتي در انتظارش است. روز اول که وارد مدرسه ميشود با يک زبان بيگانه مواجه مي شود که همراه با تحصيل بايد آن را ياد بگيره که در افت تحصيلي او اثرگذار است( البته شايد همين سختي ها باعث شده که امروزه بعضيها براي اينکه کودکانشان به مشکلاتي که خود دچار بوده اند مواجه نشوند از آغاز به کودک فارسي ياد مي گيرد شايد اين راهکار در کوتاه مدت به نفع کودک باشد و از تبعيضاتي که بر عليه يک کودک غير فارس روا مي شود رها شود ولي در واقع اين پدر و مادر کودک خود را وارد به خودباختگي مي کنند راهي آسان ولي مخرب را انتخاب کرده اند.)

او مجبور است برنامه هاي تلويزيون که از بودجه بيت المال ولي فقط به يک زبان (به اصطلاح رسمي) پخش مي شود را تماشا کند، رسانه هايي که در آغاز علاوه بر اينکه از فرهنگ او آداب و رسوم هيچ خبري نيست به آن توهين نيز مي شود.

اين کودک در کتاب هاي مدرسه اش و تکاليف شب اش بايد شعرهاي و نوشته هاي شاعران و نويسندگان تاجيکي، افغاني و فارسي و... را بخواند در حالي که از اشعار شهريار، از داستان کور اوغلو، دده قورقود، قاچاق نبی، نسیمی، حکیم هیدجی و .... خبري نيست. (قابل توجه که مجموعه حيدرباباي شهريار به 90 زبان زنده دنيا ترجمه شده و در مدارس 12 کشور جهان تدريس مي شود ولي کودک ايراني با وجود اينکه در کشور شهريار در عصر شهريار زندگي مي کند هيچ شناختي از او ندارد) او با همه اين سختي ها و مشقتها دوران مدرسه را پشت سر مي گذارد و وارد دانشگاه مي شود او در ارتباط با دانشجويان متوجه ميشود سرگرمي دانشجويان فارس جک گفتن و توهين به اوست( راستي تا حالا فکر کرده ايد که چرا در ايران بر عليه همه قوميتها به جز فارسها جوک ميسازند) دانشجوهاي ديگر زبان انگليسي ياد مي گيرند ولي هنوز از اينکه سر کلاس صحبت کند ترس دارد و هنوز هم نمي تواند يک جمله فارسي  را تا آخر به پايان برساند او با همه اين تضادها و تناقضها که مواجه ميشود يک لحظه به خودش مي ياد و با خود ميگويد چرا من نبايد به زبان خودم درس بخوانم، اگر اينطور است مگر زبان رسمي دنيا انگليسي نيست پس هيچ کشوري نبايد زبان خودش را آموزش ببيند؟ اگر قراراست به من زبان بيگانه تحميل شود لااقل زباني باشه که کاربرد داشته باشد همه اين سوالات در ذهن او بي پاسخ مي ماند به قانون اساسي که پدران و برادرانش براي حفظ و صيانت از آن از جان خويش گذشتند رجوع مي کند اصول 15 و 19 و... را مي بيند که از قوميتها و همه انسانها حمايت شده و به همه انسانها به ديده انسان نگاه مي کند نه يه ترکه و يه لره و... (هيچ تفکر و منطقي نميتواند قبول کند که به فرزندانش بياموزد که به انسانها به ديده تحقير و شخصيت جوکهايشان نگاه کنند) و به اين فکر مي افتد که حقوق خود را مطالبه کند او به جرم تجزيه طلبي و تشويش اذهان عمومي و ساير اتهامات کليشه اي ديگر در گوشه زندان همراه با اراذل و اوباش جامعه نگه داشته ميشود شروع آن کودک بيگناه به جايي ميرسد که يا بايد فرهنگ و انسانيت خود را به نان فروخته و بر هويت و پدر و مادر و ادبيات و تاريخش پشت کرده و ندامت نامه بنويسه و يا اينکه بقيه عمر خود را پشت ميله هاي آهني نظاره گر عدالت!!! باشد او کدام راه را انتخاب خواهد کرد؟ به گفته اکبر اعلمي نماينده تبريز:"وقتي که اقوام مختلف از جمله قوم بزرگ ترک و آذربايجانيان غيور که اکنون بخش اعظم و تفکيک ناپذير ايران را تشکيل ميدهند چندين دهه به دلايل واهي نه تنها از امکان تظاهر کامل ويژگيها و مظاهر هويت قومي خود به شرحي که در قانون اساسي بيان گرديده برخوردار نمي شود با کوچکترين جرقه اي به حريقي مبدل و آتش عظيمي را به پا مي کند در اين صورت بايد کساني را مقصر دانست که بذر نفاق آپارتايد و تبعيض را پاشيده اند و اکنون طوفان درو مي کنند." وقتي ملتي اراده کند همچون آب رواني است که هيچ مانعي نمي تواند جلوي اورا بگيرد و اگر از يک راه مسيرش بسته شود از راه ديگر به مقصد خود خواهد رسيد، خرده فرهنگ و آذري ناميدن و تجزيه طلب خواندن، در محروميت و فقر نگه داشتن، قطع بودجه تنها تشکل رسمي دانشجويي آذربايجان و... نمي تواند جلوي اراده ملت را بگيرد، در حالي که از بودجه ايران و بيت المال هيچ ريالي براي فرهنگ و ادب ترکي هزينه نميشود و از اين پولها که حق يکايک ايرانيان است براي کودکان افغانستاني کتاب چاپ مي کنند نه فقط  در تاجيکستان بلکه در کشورهای مختلف فرهنگستان ادب پارسي مي زنند و... . ملت راه خود را انتخاب کرده است هر انسان مسلمان ترک هر روز يک تومان براي حراست از فرهنگ و آموزش زبانش خواهد پرداخت و هيچ تفکر شئونيستي نمي تواند مردم را از راهشان منحرف سازد و اگر اين فرهنگ در ميان همه ترکان ايران فراگير شود روزانه بيش از سي ميليون تومان در راه سازندگي در مناطق ترک نشين و آموزش زبان ترکي هزينه خواهد شد و حال با توجه به همه اين شرايط هر کودک غير فارسي که در ايران به دنيا مي آيد اگر قرار است هويت و فرهنگش نابود شود مسئولين فرهنگي وعاملان اين جنايت در واقع قابله مرگ انسانهاي بيگناهي هستند که تنها به جرم اينکه به زبان رسمي کشور به دنيا نيامده اند محکوم به مرگ اند .( در بسياري از کشورهاي کثيرالمله چندين زبان به عنوان زبان رسمي وجود دارد تا از مشکلات قوميتي رها شود و متحد و همصدا در راه سازندگي کشورشان بکوشند.)

اعتراف پان فارسها به کشته شدن کوروش کبیر بدست

 فرمانروای آذربایجان (تومرس )درهفته نامه ایران استار

خبر(35000000) ایران استار بزرگترین هفته نامه ایرانیان مقیم کاناداست که در صفحه 30-31 شماره 625 خوددر مقاله ای تحت عنوان " قتل کوروش کبیرپس از29 سال فرمانروایی" کشته شدن کوروش را بدست فرمانروای آذربایجانی اعتراف کرده است این در حالی است که بعضی از دروغ پردازان تاریخ ایران در بعضی از سایتها و نوشته های خود نوشته ای را از کوروش یاد
می کنند (کوروش بزرگ : فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی به خاک بسپارند تا اجزاء بدنم ذرات خاک ایران را تشکیل دهد)حال با توجه به مقاله نوشته شده می توانید به واقعیت و دروغ پردازی پان فارسها پی ببرید.

کوروش پس از فتح بابل ، بر آن شد با توسل به نیروی نظامی اش که فوق العاده نیرومند بود و تاکنون شکستی را تجربه نکرده بود، ماساژت را نیز مغلوب کند. ماساژت ها در شمال شرق ایران(آذررایجان) در کرانه رود آراکس(آراز) در همسایگی قوم ایسه دونر زندگی می کردند. مساژت ها(آذربایجانیها) بسیار ماجراجو بودند. کوروش به دلائل متعدد به سرزمین ماساژات ها لشکر کشی کرد او انگیزه های گوناگونی برای سرکوب این قوم داشته است . یکی پیشینه او بود.او باور داشت که بیش از یک انسان است . و بیش از همه شانس با او بوده است و در همه جنگ ها با موفقیت به اهداف خود دست یافته است . گفتی است که کوروش علیه هر مللتی اراده به لشکر کشی می کرد ، انصراف او چنین تصمیی ناممکن بود و کسی نمی توانست او را از انجان این تصمیم باز دارد . حمله به ماساژت ها(آذربایجان)زمانی صورد گرفت که فرمانروای ماساژتها(آذربایجانیها) فوت کرده بود و همسر او که زنی به نام مومی ریس (تومروس) بود بر آنها حکومت می کرد به روایت هرودوت کوروش فرستاده ای را نزد این زن فرستاد و از او خواستگاری کرده ، تومروس گمان می کرد که کوروش از او خواستگاری نگرده است ، بلکه می خواهد سرزمین آذربایجان را تصاحب کند و بر این اساس به کوروش پاسخ منفی داد. وقتی درخواست کوروش توسط تومروس پذیرفته نشد ، علیه ماساژت ها لشکر کشی کرد.تومروس برای کوروش پیغام فرستاد که به سرزمین خود باز گردد و فکر حمله به سرزمین آنها رااز سر خود بیرون کند . کوروش پس از مذاکره با صاحب منصبان به این نتیچه رسید که در سرزمین ماساژت ها یعنی سرزمین تومروس با آنان روبه رو شود. در جنگی که صورت گرفت پسر تومروس اسیر شد و تومرس از کوروش درخواست کرد که پسرش را آزاد کند و به محض اینکه کوروش او را آزاد کرد ، پسرش خود کشی کرد.و تومرس از آن همه نیروهای چنگچوی آذربایجانی راگرد آورد و به مقابله با کوروش فرستاد.مانند این کشتار تاکنون در میان بربرها(غیریونانی)سابقه نداشته است . جریان این کشتار به این صورد بود که نخست طرفین از دور با کمان به سوی یکدیگر به نبرد پرداختند ئو کاملا به یکدیگر نزدیک شدند.با یان که طرفین زمان درازی با یکدیگر جنگیدند، هیچ کدام از طرفینفرار اختیار نکردند،در پایان این چنگ ماساژت(آذربایجانی)ها پیروز شدند. بخش عظیمی از سپاه پاسیان نابود شدند ئو در حین این چنگ کوروش نیز کشته شد؛ پس از آن که بست و نه سال پادشاه بود. تومروس مشکی را پر ازخون انسان ها کرد و از میان اچساد کشته شدگان پارسی،جسد کوروش را یافت و سر اورا در این مشک فرو برد و با لحنی سرزنش آمیز چنین گفت:تو پسر مرا از من گرفتی ،از من که هنوز زنده ام و بر تو پیروز شدم .من دستور دادمکه تو را با خون سیراب کنند . مرگ کوروش را طبق مدرکی که در دست است ؛ در سال 529 پیش از میلاد می مدانند . پیکر او را به پاسارگاد بردند و به دخمه سپردند و مقبره او تا این زمان در آنچا برپاست. تلاش و هوشیاری و مقاومت کوروش در طی حکومت 30ساله اش شالودهحکومتی را پی ریخت که ایران در زمان خود یکی از بزرگترین مهدهای تمدن چهان باستان شد . روایاتی که در مورد شخصیت ، سیاسیت ، جهانگردیو بر خود کوروش با ملل مغلوب شده است ، او را بصورت چهره ای افسانه ای در تاریخ ثبت کرده است .

منابع:

1- خدادادیان ، اردشیر، تاریخ ایران باستان(هخامنشی ها)، مچموعه سوم ،نشر به دید ، تهران 1378
2-مشکور،محمد جواد،ایران در عهد باستان(در تاریخ اقوام و پادشاهان پیش از اسلام) انتشارات اشرفی،1367

مقاله اي از: سرور منوچهر يزدي (سخنگو و عضو شوراي عالي رهبري حزب پان ايرانيست) در نشرية داخلي حاكميت ملت

الحاق ايران شمالي از زبان يك روحاني فرهيخته

کولگه نین سوزو: