ظالمين شان گئجه سين بير هاييلان تار ائله دين

 او گئنيش دونياسيني تاپدالاييب دار ائله دين

 باغيريب شئر کيمي حيدربابادان دونيايه

 قالماغي سن قفس ايچره ائليوه عار ائله دين

عرفانا چاتماغيلا شعر ديلين يوکسلدي

نه گؤزل مسلکي اؤز فيکريوه سن يار ائله دين

حنظل اولموش آنالار لاي لاسيني بير آندا سن شکر ديللره قاتدين شکر و نار ائله دين

گل آياق ساخلا گولوم سولما باهارين کي گليب

سن سؤز آچماقلا ياتان چوخ کسي بيدار ائله دين

قويما گولسون ياراماز ،جوشدو آراز جولانا گل

چوخ مخنّت لري سن دهر ده بيعار ائله دين آذري يوردومون اي گؤز ببگي ، داغ چيچگي

باشقا اولدوزلاري دان اولدوزو تک خوار ائله دين

شهريارا وطنين ان داياناق وقتي دي گل

سن وطن دوشمانيني هم کورو هم کار ائله دين

خبرين چاتدي منه حالين اولوبدور ناخوش سن بو سولماقلا آتا ، داوري بيمار ائله دين-

نشریه "برای وقتی دیگر" نشریه انجمن اسلامی دانشگاه بو علی همدان در شماره 6 خود اقدام به چاپ مطلب موهنی به فرهنگ و تمدن تورکان کرده بود که با اعتراض شدید دانشجویان تورک دانشگا ههای بو علی، علوم پزشکی و پیام نور همدان مواجه شد.درین گرد همایی بیانیه ای قرائت شد و انجمن اسلامی بوعلی مجبور به عذر خواهی و درج تکذیبیه در شماره بعدی نشریه فوق شد.اعتراض نامه ای از طرف دانشجویان تورک در نشریه فوق (در 1000 تیراژ  ) به چاپ رسید که در زیر متن اعتراض نامه آمده است.لازم به ذکر است به همراه این اعتراض نامه مقاله ای در مورد تاریخ و تمدن تورکان ایران و جهان در این نشریه به چاپ رسید.

  "بیانیه دانشجویان تورک دانشگاهها ی همدان دراعتراض به درج مقاله توهین آمیزتوسط نشریه انجمن اسلامی دانشگاه بو علی همدان"

 لطفا بو خبری یایین.

 آذربایجانلیلارا قوتلو اولسون.

dunya azerbaycanlilar ham raylik gunu butov dunya

 azerbaycanlilarina gutlu olsun.

آذربایجانیم سنی قورویاجاییخ تا کی دنیا و بشریت وار.

تبریز سئوداسی

جنگی که در نیوانگلند شروع شد به زودی به سراسر آمریکا سرایت کرد . آمریکاییها از زورگویی ماموران بریتانیایی خسته شده بودند و چنان از انگلیسی ها متنفر شده بودند که خانه های آن هارا به همراه فرزندانشان به آتش می کشیدند ، چیزی که امروزه با دیدن روابط حسنه آمریکایی ها و انگلیسی ها نمی توان باور کرد ولی باید باور کنیم که تحمیل ، زورگویی و اجبار باعث بوجود آمدن چنان نفرتی می شود که حتی میانجیگری های بین المللی نیز نمی تواند مانع خشونت و درگیری های گردوروندا ، اریتره و وارفور مثال های زنده ی آن هستند .

خبری که حکایت از سوزانده شدن تحقیرنامه های فارسی در شهرهای آذربایجان داشت یکی از نمئنه های همین نفرت است ، نفرتی که حاصل 80 سال تحقیر ، تحمیل و تبعیض است . یکی از مشاورین یلتسین سخن جالبی گفته بود : امروز مردم روسیه یلتسین را وحشی وار دوست دارند چیزی که برای یک ناظر اروپایی تعجب برانگیز است ولی از مردمی که فشار استالین را تحمل کرده اند نمی توان انتظار رفتارهای منطقی داشت . عکس العمل و رفتار جوانان هر ملت حاصل روابط اجتماعی است که در وجود او نهادینه شده است ، امروز جوانان آذربایجان از هر چیزی که یادآور استیلای فارس باشد متنفر است .

نمی توان در صحت خبر شک کرد یا از رسیدن آن به گوش مردم ممانعت به عمل آورد باید در جهت مدیریت این نفرت و خشونت گام برداشت خشونتی که روند آن رشد بالایی را نشان می دهد و مغازه هایی که تابلوهایی با مضامین پارسی داشته باشند روز به روز بیشتر هدف سنگ ها قرار می گیرد .

حرکت ملی آذربایجان از هر حیث ملی و انسانی ، جمله مارکس را بخاطر بیاوریم " ملتی که ملت دیگر را اسیر کرده است خود نیز گرفتار زنجیر است . " حرکت ملی آذربایجان با نجات ملت مظلوم آذربایجان از استعمار فارس هم در جهت رهایی تورک ها قدم برمی دارد ، هم فارس ها را از صفاتی چون ظالم بودن و استعمارگری تبرئه می کند .

به مثال های زیر دقت کنید :

1 – آیا تا به حال متوجه شده اید که زندانبان هم حق ندارد زندان را ترک کند ؟ به عبارت بهتر زندانی و نگهبان هر دو زندانی هستند منتهی یکی داخل سلول و دیگری مقابل در زندانی شده اند .

2 – یک بازجوی اداره اطلاعات ایران را در نظر بگیرید که از طرف حکومت مرکزی حفظ نظم و کنترل اغتشاشات منطقه شمال غرب بر عهده او گذاشته شده است . او می داند با مردمی روبرو خواهد شد که حس مستعمرگی به آنها دست داده است و چون استان بودن را قبول نمی کنند شورش می کنند و از آنجا که بسیار وظیفه شناس است در مسابقه به حرف آوردن متهمان بازجوی نمونه انتخاب شده است .و حکومت مرکزی همیشه بهترین و شقی ترین ماموران خود را به آذربایجان می فرستد ، بازجوی مورد نظر کم کم عادت می کند که باید برای به حرف آوردن کتک زد ، در محیط خانواده نیز همین کار را با همسر و پسر جوانش تکرار می کند ، این همان مسخ انسانیت هر دو طرف است ، نهادینه شدن نفرت و خشونت در وجود استعمارگر و مستعمره .

ناله و فریاد جوانان متهم به وطندوستی و استقلال طلبي در زیر شکنجه بازجوی ما را بسوی جنون رهبری می کند ، او هر چند از مرکز می آید ولی یک تورک است ، تورکی که تورک بودن خود و بالاتر از آن انسان بودن خود و در یک کلام موجودیت خود را سالهاست از دست داده و امروز باید گزارش بازجویی را به بالادستی گیلانی یا مازندرانی تحویل دهد و چنان عاجزانه و با ترس و لرز در برابر رئیس فارس قرار می گیرد که باور نمی کنی او همان زورگویی است که همزبان خود را کتک می زد و رئیس پس از خواندن گزارش ها آنها راپاره کرده و می گوید اینها به درد خاله ات می خورد ، بازجو نیز برگه های پاره را به صورت متهم کوبیده و می گوید : اینها به درد سطل آشغال می خورد باید حرف بزنی .

این است خلاصه اسارت ونابودی انسانیت انسان در سیستم استعماری ایران .

ایران یعنی جامعه ای که هوای آن گندیده و افکار و مردم آن در حال پوسیدن است و چیزی جز مرگ هویت در آن زندگی نمی کند و موضع گرفتن در برابر چنین مرگی همان انقلاب آذربایجان است .

مثال دیگری را با هم مرور می کنیم ولی لطفا حد تحمل خود را بالا ببرید.

قضاوت قبل از تجربه چیزی است که از آن بعنوان پیش داوری تفکر رایج ملل خودشیفته است بطوریکه همیشه از ملل دیگر ذهنیت وتصوری در وجود آن ها نقش بسته است برای مثال فارس ها تصور فارس های خودشیفته از دیگران عبارت است از : چین یعنی خیابان های پر جمعیت مانند مور و ملخ ، یهودی حریص به ثروت و پشت پرده سیاست ، روس نامرد و غیر قابل اعتماد ، عرب تنبل و شهوتران ، هندی عاشق پیشه و بی عقل و....

حال می خواهم فارس خیالی و فارس واقعی را برای خودشان تعریف کنم .

" فارس کسی است که در عالم خیال ادعای اصالت ، نجابت و آریای اش گوش فلک را کر کرده است و در عام واقع از فرط فلاکت و جهالت دختران فراری اش در آن سوی آبهای خلیج فارس !!! به انتقام اصالت آریایی اش با عرب هم آغوش می شود و عرب محض تنوع می خواهد طعم فارس را احساس کند "

جملات فوق واقعیتی تلخ است نه برای تحقیر فارس ها ونه برای خنک کردن دل خودم . چون می دانم از هر سه نفر دختر فراری یک نفر اصالتا تورک است . زمانی که سیاست های تبعیض آمیز محمدرضاشاه در اجرای اصلاحات ارضی بنیان اقتصادی روستاهای آذربایجان را نابود کرد خانواده های بیشماری راهی حومه تهران شدند و سیاست های عدم تخصیص بودجه جمهوری اسلامی نیز ادامه دهنده جنایات اسلاف شد تا شاهد مسخ هویت آذربایجانی در حومه های تهران باشیم . آرزو بر جوانان عیب نیست ولی پدری که کارگر میدان تره بار تهران است نمی تواند آرزوهای دخترش را برآورده کند و دختر دلبندش یا باید به ازدواج با کارگر افغانی تن دهد یا به امید سرنوشت نامعلوم از خانه فرار کند . کسی که هویت ملی و انسانی اش در روستای زادگاهش انکار شود و زبان ، فرهنگ و اصالتش با رسیدن به تهران تحقیر گردد چیزی برای از دست دادن در شیخ نشین دوبی ندارد او که تا به حال چیزی از تورک بودن برایش نمانده به همراه همسفران فارسش راهی بازارهای فروش انسانیت و حیثیت می گردد .

هم اکنون بر ما واجب است تا در برابر این همه پستی قیام کنیم و مقدمه منشور حقوق بشر را به یاد بیاوریم : از آنجا که ضروری است تا از حقوق بشر و کرامت ذات انسانی با حاکمیت قانون حمایت شود تا انسان بعنوان آخرین چاره به طغیان بر ضد بیداد و ستم مجبور نگردد .

امروز به پا خیزیم وهمه مظاهر وابستگی ، حقارت ، زنجیر را در آتش بریزیم به مراتب بهتر است تا اینکه فردا دامنه خشونت هزاران بیگناه را درکام خود فرو برد .

هرچند فارس ها را بخاطر جنایاتی که در حق ما کرده اند متهم می کنیم ولی باز با وجود آتش زدن تحقیرنامه های آنها سعی می کنیم کینه و نفرت خود با تکیه بر اصول دموکراسی و حقوق بشر مدیریت کنیم ، فقط می خواهیم در آذربایجانی بدون تحقیر ، تبعیض و تحمیل زبان بیگانه زندگی کنیم . نمی توانیم به جامعه جهانی قول دهیم که از لحاظ صنعتی به پای ژاپن خواهیم رسید ، اصلا ما نمی خواهیم به کسی برسیم ، فقط می خواهیم قدم برداریم به همراه همه ملت های جامعه جهانی بسوی تکامل و احقاق حقوق بشری.

می خواهیم زیر بیرق محمد امين رسولزاده در مسابقات المپيك شرکت کنیم ، می خواهیم شرافت و استقلال هر فردی را محترم بداریم ، می خواهیم نشانه های واقعی خشونت را نشان بدهیم .

ایمان به سرزمین بی زندان

                به آزادی انسان

                           به استقلال آذربایجان

                                         ایمان بیاوریم .

آذربایجان بدلیل برخورداری اش از منابع زیرزمینی و روزمینی غنی و همچنین موقعیت ژپولتیک و استراتژیک اش همواره مورد توجه قدرتهای بیگانه و استعمارگر بوده است.
از اینرو در طول تاریخ به حوادث مختلف معروض مانده و یا حرکت های مختلف در آن روی داده است.
در نتیجه این حوادث و اتفاقات آذربایجان ضربه های سنگین را متقبل شده و از سوی قدرتهای بیگانه مورد تجزیه قرار گرفته شده است.
دولت و حکومت روسیه از جمله آن قدرتها می باشند. روسیه برای دسترسی به آبهای آزاد و همچنین برای مقابله با امپراطوری تورک و مسلمان عثمانی درصدد آن برآمد که در منطقه قفقاز برای خود محافظ وستونهای را بیافریند. روسها به خوبی می دانستند که نهایتا” روزی مردم این سامان برای استقلال و آزادی وطن خود اقدام خواهند کرد به همین منظور در صدد چاره جویی و پیشگیری برآمدند و تصمیم گرفتند در خاک آذربایجان پایگاهی دائمی برای خود بوجود آورند تا منافع روسیه در این منطقه برای همیشه تضمین گردد. به همین منظور می بایست دولت مسیحی و طرفدار روسیه در منطقه قفقاز تاسیس می شد. ارامنه و کولی ها تنها ملتهای غیر مسلمان این منطقه بودند که از خود دولتی نداشتند در موقعیت اقلیت بوده و شرایط و جمعیت لازم برای دولت را دارا نبودند. تصمیم بر آن شد که تعداد زیادی از ارامنه ساکن روسیه,ایران,ترکیه,لبنان و سوریه و…به برنامه ریزی روسها به ایروان این شهر تاریخی آذربایجان و مناطق مجاور آن کوچ داده شوند تا ارامنه از لحاظ تعداد تقویت گردد.
پس برای نیل به این اهداف در دوران حکومت های مختلف سعی در کم رنگ کردن نقش مسلمانان در قفقاز بر آمد.
بدینسان در طول قرون اخیرا روسها بتدریج ارامنه ساکن در نقاط مختلف امپراطوری تزاری و همچنین دیگر کشورهای را برای سکونت در سرزمین قاراباغ به آنجا کوچ دادند تا نهایتا توانستند نسبت ترکیب جمعیتی را به نفع ارامنه تغییر دهند. در واقعیت ارامنه قاراباغ در طول تاریخ تا قرن نوزدهم اقلیت نا چیز قاراباغ را تشکیل می دادند.
بدین سان در نتیجه تداوم سیاسیت های روسیه تزاری ترکیب جمعیتی منطقه دستخوش تغییراتی قرار گرفت. در تغییر این ترکیب جمعیتی ارامنه در خاکهای مسلما نان ساکن شدند وبا وعده تشکیل ارمنستان بزرگ شروع به کشتار و اخراج مسلمانان از خاکهایشان کردند. صحبت از اختلاف هاو جنگهای مسلمانان و تورکها در قرن بیستم می رود در نتیجه وحمایت مادی و معنوی دولتهای بزرگ روس و انگلیس وبا اندیشه های ماکیاولی” ارمنستان بزرگ” دو حزب خینچاق و داشناک تشکیل شد. حزب های شکل گرفته بر اساس حمایتهای که از این دولتها می شدند فعالیتهای خود را با ترور و وحشت در داخل مرزهای عثمانی و قفقاز و خاکهای آذربایجان جنوبی آغاز کردند.
روسیه تزاری بعد از اشغال دربند ,شهرهای شکی,گنجه و دیگر شهرهای آذربایجان را اشغال نمود. جواد خان خان گنجه در مقابل روسها مقاومت جانانه ای از خود نشان داد ولی نهایتا توسط روسها به شهادت رسید و گنجه در ژانویه سال 1804 به اشغال در آمده و روسها در سال 1805 پس از اشغال قره باغ ابراهیم خان خان قره باغ را مجبور به امضای سندی کردند که بر اساس آن وی ظاهرا” داوطلبانه الحاق قره باغ به خاک روسیه را می پذیرد که در واقع اینگونه نبود و وی برای امضای سند تحت فشار قرار گرفته بود که نتیجه آن منجر به آغاز جنگ معروف ده ساله ایران و روسیه گردید که با امضای عهد نامه های گلستان در سال 1813 و ترکمنچای 1828 بین دو کشور و الحاق اراضی شمالی رود ارس (آراز) به قلمرو امپراتوری روسیه خاتمه می یابد .
تا زمان عقدعهد نامه های ترکمن چای و گلستان بیشتر اهالی قاراباغ را تورکهای آذربایجانی تشکیل می دادند.
بر اساس آماری که روسها به سال 1832 داده اند 68./. درصد آذربایجانی و 32./. درصد ارامنه و دیگر ملتها نفوس قاراباغ را تشکیل می دادند.
بعد از جدا شدن قفقاز از ایران روسها سعی کردند تا با سرعت بیشتری نسبت جمعیتی قفقاز را بر ضد مسلمانان تغییر دهند. و همچنین در جنگهای بین ایران وروسیه ارامنه ایران و ترکیه بدلیل کمک های که به روسها کرده بودند روسها در عهد نامه ترکمن چای و مفاد بندهای 14 و15 معاهده کوچ ارامنه ایران را قید کردند. از آن زمان ارامنه از جاهای مختلف ایران کوچانده و در قاراباغ کوهستانی ساک شدند. که بر اساس آن ماده 35 هزار ارامنه از سلماس و اورمیه به ولایت قاراباغ کوچ کردند.
ارامنه هم که از دیرباز در اندیشه های ماکیاولی خود به دنبال “ارمنستان بزرگ” بودند مسائل ژئوپلتیک را ارائه دادند و براساس این اندیشه خولیالی خود به پاکسازی به اصطلاح ” ارمنستان بزرگ” از عناصر تورک ومسلمان پرداختند و فجایع وحشتناک و ننگین و شرم آور و غیر انسانی خوجالی,خان کندی,عسکران و…بوجود آوردند. در جهت تحقق بخشیدن به اهداف شوم “ارمنستان بزرگ” بود که در سال 1914 م ارامنه عثمانی و دیگر ممالک اسلامی وارد بازیهای ضد اسلامی و تورک ستیز می شدند و وارد اتحادیه سیاسی و نظامی امپریالیستهای روسیه, انگلیس و فرانسه شدند. هر از گاهی به اقدامات تحریک آمیز بر علیه عثمانی دست زده و روستاهای عثمانی را مورد یورش و غارت و چپاول خود قرار می دادند . هشدارهای متعدد عثمانی و تدابیر مختلف و بخردانه دولت عثمانی موثر واقع نشد تا اینکه عثمانی ناگزیر به اعزام نیرو شد که منجر به شکست و فرار ارامنه به سوی قفقاز و ایران گردید. یک گروه 25 هزار نفری در سال1294 (شهریور ماه) به شهر سلماس و یک گروه 45 هزار نفری به ارومیه و گروههای دیگر به شهر های خوی/ سولدوز/مهاباد (سویوق بولاق) و قوشا چای (میاندواب) که در اشغال نیروهای متجاوز روسی بود وارد شدند. اهالی نجیب و مهماندوست آذربایجان علیرغم شرایط غیر قابل تحمل جنگ و قحطی و بدون توجه به دشمن ستیزی ارامنه و آسوریها را با برادران تورک خود در عثمانی صرفا به سبب احساسات مهماندوستی آنان را با آغوش گرم پذیرا شدند. اما آنان بدون توجه به آن همه محبت اعمال زشت خویش مانند دزدی/تجاوز به زنان / کشتار و قتل ادامه دادند. آنان با کشتار مسلمانان تورک در شهرهای ارومیه و سلماس عملا” استیلای خود را به آذربایجان تکمیل و شروع به پاکسازی منطقه از نژاد تورک نمودند و مسلمانان و تورکها را دشمن اول خود قلمداد کردند.
از سال 1828 تا اوایل قرن بیستم زد و خوردها و مناقشات محلی بین ارمنی ها و مسلمانان ادامه داشت و در جریان این در گیری ها از طرف روسها به ارمنی ها سلاح,اسب و دیگر تجهیزات داده بودند که اگر زمین مسلمانان را اشغال کنید مالکیت ان را بدست می آورید .وارامنه در چنین شرایطی با پشت گرمی به حمایت روسها به اشغال روستاهای آذربایجان سرعت بخشیدند و با فشار روسیه و انگلستان مناطق ااطراف ایروان به ارمنستان ملحق شد و مساحت اراضی این دولت به 9000 کیلومتر مربع می رسید به نحوی که در تمام این اراضی بیش از 350 ارمنی نمی زیست! در حالی که جمعیت آذربایجان بیش از 5/1 میلیون نفر بود. همچنین در سال 1920 منطقه گویچه و زنگنه به زور نیزه به فرمان استالین از خاک آذربایجان جدا شده و به ارمنیها داده شد که در نتیجه بین منطقه نخجوان و خاک اصلی آذربایجان فاصله افتاد و نهایتا” طرح ادعای بی اساس اراضی علیه آذربایجان و فعالیتهای جدائی طلبانه ارامنه از سال 1988 که ارمنستان و آذربایجان هر دو در ترکیب حکومت شوروی قرار داشتند مجددا” شدت گرفت و ارامنه ادعای مالکیت قره باغ را مطرح کردند وخواستار الحاق آن با ارمنی ها شدند و بار دیگر بر فتنه قره باغ کوهستانی که بر هیچ پایه و اساس تاریخی ,سیاسی و قومی استوار نیست دامن زده شد. طی سالهای 1988 تا 1989 ارامنه با حمایت و پشتیبانی ارتش شوروی با پیاده کردن عملیات از پیش طراحی پاکسازی قومی و بیش از 250 هزارنفر آذربایجانی که دراراضی قومی و قبیله ای خود می زیستند تا آخرین نفر از سرزمین خویش اخراج شدند و صدها نفر از ساکنین غیر نظامی وحشیانه به قتل رسیدند.
عاقبت جدایی طلبی ارامنه که در سال 1988 با شدت بیشتری در قره باغ کوهستانی دنبال گشت به جنگ تحمیلی ارمنستان و آذربایجان تبدیل شد و در نتیجه سیاست تجاوز کارانه ارمنی که به اصول و قوانین بین المللی اعتنایی نشان نمی دهند. 20./. از خاک آذربایجان منجمله هفت شهرستان که در تقسیمات کشوری جز قره باغ محسوب نمی شود از سوی نیروهای مسلح ارمنستان که از نظر سلاح و سایر تجهیزات توسط روسها حمایت می شد اشغال شده و بیش از یک میلیون مسلمان از موطن و آبا اجداد خود وحشیانه اخراج شدند و دهها هزار انسان به قتل رسیده معلول شده یا به اسارت برده شدند.صدها منطقه مسکونی ,هزاران واحد ابنیه فرهنگی ,آثار تاریخی, مساجد ,عبادتگاهها ,قبرستانها و… را به منظور از بین بردن آثار مسلمانان با خاک یکسان کردند و به تغییر اسامی مناطق دست زدند.

فاجعه خوجالی
در نتیجه وحشیگریهای ارامنه فاجعه نسل کشی خوجالی که در قره باغ کوهستانی رخ داد در ردیف وحشتناک ترین فجایع جهان جای گرفت.
در بامداد 26 فوریه سال 1992 (دوم اسفند) باز با مشارکت مستقیم لشکر 336 شوروی سابق که در آن برهه در شهر خان کندی قره باغ کوهستانی مستقر بودند به شهر خوجالی که حدود 7 هزار نفرآذربایجانی در آن سکونت داشتند حمله کردند قلدرهای سرکش ارمنی با کمک هواداران خارجی خود در همین شب شهر خوجالی را با خاک یکسان کردند. با پشتیبانی بخش وسیعی از وسایط سنگین نظامی متعلق به لشکر 336 شهر کاملا” نابود شده و به آتش کشیده شد اهالی غیر نظامی و غیر مسلح هدف قتل عام وحشیانه واقع شدند . کودکان زنان افراد سالمند و بیمار با سفاکی غیر قابل تصوری به قتل رسیدند . ارمنی ها در آخرین سالهای قرن بیستم جنایت تاریخی دیگری – فاجعه نسل کشی خوجالی را پدید آوردند در این قتل عام و نسل کشی 613 نفر از اهالی بی دفاع شهر خوجالی کشته شدند که از این تعداد 106 نفر زن , 83 نفر کودک و خردسال و 70 نفر پیر و کهنسال بودند . در نتیجه این فاجعه بیش از هزار نفر از اهالی غیر نظامی با اثابت گلوله مستقیم با درجات مختلف بدنی معلول شدند که 76 نفر از معلولین را پسران و دختران نا بالغ تشکیل می دهند در این فاجعه 1275 نفر به اسارت درآمدند و 150 نفر هم مفقود شدند.اعضای 8 خانوار به طور کامل قتل عام شده که 25 کودک پدر و مادر و 130 کودک هم یکی از والدین خود را از دست داده اند آنان که فقط جرمشان مسلمان و تورک بودنشان بود در آن روز زنده زنده در آتش سوزانده شده و سرهایشان بریده شده پوست بدنشان کنده و چشمان کودکان از حدقه بیرون آورده شده شکم زنان حامله با نیزه پاره پاره شده بود.
اعمال ارامنه و هواداران خارجی شان در ارتکاب به فجایع قره باغ و خوجالی ضمن آنکه نمونه آشکار از نقض وقیحانه حقوق بشر و بی اعتنایی بی شرمانه به قوانین حقوق بین المللی بشمار می آید که با کنوانسیون ژنو, منشور جهانی حقوق بشر, معاهدات مختلف بین المللی در باره حقوق مدنی ,سیاسی, اجتماعی و فرهنگی ,منشور جهانی کودکان, منشور جهانی در باره حفاظت از زنان و کودکان هنگام وضعیت فوق العاده و مناقشات دیگر حقوق بین المللی ضدیت آشکار دارد.
برای تصور ابعاد این فاجعه انسانی و مظلومیت مسلمانان آذربایجانی کافی است مقایسه ای بین تعداد آورگان کل جهان با آورگان آذربایجانی داشته باشیم : از 6 میلیارد جمعیت کره زمین 25 میلیون آواره هستند در حالی که از 8 میلیون جمعیت آذربایجان 1 میلیون آواره می باشند.
جای بسی تعجب است که تاکنون دولتهای متمدن جهان رویکرد صحیحی نسبت به فاجعه خوجالی اتخاذ نکرده و آن را به عنوان نسل کشی به رسمیت نشناخته اند در حالیکه بعضی از دولتها با باور به هذیانات تحریفکارانه و غیر مستدل ارمنیان در باره نسل کشی علیه امت “مظلوم ارمنی”!! توسط تورکها در اوایل قرن بیستم مصوباتی را در این خصوص به تصویب رسانده اند ولی نسبت به فاجعه نسل کشی خوجالی که نتیجه مستقیم وحشیگریهای ارمنیان در پایان قرن بیستم این بره زمانی که دنیای متمدن سعی در حفظ برتری حقوق بشر دارد هیچگونه عکس العملی نشان داده نشده است امروز در شرایطی که تمام جهان علیه تروریسم به مبارزه برخاسته است تروریسم ارمنی باید از سوی جامعه جامعه جهانی افشا شده و پاسخ شایسته خود را بیابد فاجعه ای که در تاریخ 26 فوریه سال 1992 توسط ارمنیان در شهرخوجالی پدید آمد تنها یک عمل تروریستی عادی نیست بلکه جنایتی است بی سابقه علیه تمام بشریت.

از یاد نبریم :
خان کندی – 26 دکابر 1991/ خوجالی 26 فوریه 1992/ شوشا8 می 1992/لاچین 17 می 1992/ خوجاوند 12 اکتبر 1992/ کلبجر 2 آوریل 1993 / آغ دره 7 ایول 1993/ آغ دام 23 ایول 1993 / جبراییل 23 آگوست 1993/ قبادلی 31 آگوست 1993/ زنگیلان 29 اکتبر 1993 و…که منجر به آواره شدن یک میلیون مسلمان آذربایجانی و به اشغال در آمدن 20./. از خاک مسلمانان آذربایجانی شدند.

منابع :
1
- قتل عام مسلمانان در دو سوی ارس – صمد سرداری نیا – تبریز – انتشارات اختر 1380
2- سالهای خونین – محمد سعید اردوبادی – انتشارات اختر -تبریز1380
3- ویژه نامه ” آذربایجان و یک قرن جنایات ارامنه” – نشریه دانشجویی اویرنجی باخیشی – دانشگاه صنعتی امیر کبیر – کاری از آبتام 1383
4- هفته نامه نوید آذربایجان شماره های 142 سال سوم – 336 سال ششم
5- نشریه دانشجویی اردم – شماره 6 – سال دوم – خرداد 1382 – دانشگاه تهران
6- هفته نامه آوای اردبیل – چهارشنبه 13 اسفند 1382 – شماره 226 سال هشتم
7- هفته نامه آراز – 15 اسفند 1381 – شماره 42
8- هفته نامه چشمه اردبیل – چهارشنبه 9 اسفند 1381-شماره 115 -9نشریه دانشجویی اویرنجی – دانشگاه امیر کبیر – اردیبهشت 80 – سال دوم – شماره 5 10- هفته نامه شمس تبریز – سال پنجم – شماره 131 – چهارشنبه 11 اردیبهشت 1381
www.yenises.org